Język kształtując rzeczywistość, może utrwalać istniejące nierówności lub je eliminując. Język równościowy jest narzędziem, który unika stereotypowych, dyskryminujących określeń (stereotypizacji, marginalizacji, wykluczenia, stygmatyzacji) i może wpłynąć na zmianę powszechnie używanego języka. Stosowanie języka równościowego pozwala na uwzględnienie grup w języku nieobecnych. W przypadku płci chodzi o stosowanie żeńskich końcówek, czyli zwracanie się do pracowników i pracownic, uczestników i uczestniczek, kobiet i mężczyzn. Nieuwzględnianie form męsko- i żeńskoosobowych deprecjonuje rolę kobiet w historii, polityce, życiu społecznym itp. Przykładowo, dla niektórych zawodów, godności i funkcji społecznych używano wyłącznie form męskich.  Ma to wpływ na odbiór rzeczywistości, która pomija obecność kobiet.
Język równościowy, to również tworzenie przykładów, które nie przypisują stereotypowych cech i ról kobietom i mężczyznom i nie odwołują się do stereotypów płci. Oznacza to przedstawienia kobiet wyłącznie pełniących role opiekuńcze, a mężczyzn aktywnych zawodowo, społecznie i politycznie, jak również stosowanie określeń "robić coś jak baba", "to nie jest męskie/kobiece". Dobrym przykładem na:

  • utrwalanie stereotypu może być reklama pn. "Z dobrym bankiem jest jak z mężczyzną - musi zarabiać", nakładająca na mężczyzn konieczność utrzymywania rodziny / związku i oceniająca ich wartość poprzez wysokość zarobków;
  • przełamywanie stereotypu, reklama pn. "Jak dziewczyna", pokazująca, że użycie tego porównania, w sposób mniej lub bardziej uświadamiany, jest obraźliwe z powodu stereotypowego przekazu.

 

"Uznając, że demokracja nie może już sobie nadal pozwalać na ignorowanie kompetencji, umiejętności i kreatywności kobiet" Komitet Ministrów Rady Europy już w 1990 r. uchwalił Rekomendację nr R (90) dla państw członkowskich dotyczącą wyeliminowania seksizmu z języka. Zalecenia dotyczyły:
  1. stosowania niewykluczającego, równościowego języka, który uwzględni obecność, status i rolę kobiet w społeczeństwie, w takim samym stopniu, jak uwzględniana jest obecność mężczyzn;
  2. stosowania języka równościowego w regulacjach prawnych, administracji publicznej i edukacji;
  3. stosowania języka wolnego od seksizmu w mediach.

Rekomendacja Rec (2003)3 Komitetu Ministrów Rady Europy, pn. "Zrównoważone uczestnictwo kobiet i mężczyzn w podejmowaniu decyzji politycznych i publicznych", w następujący sposób definiuje działania w obszarze języka:

"Język, symbolika którego jest istotna, nie może uświęcać hegemonii modelu męskiego. Język musi być neutralny pod względem rodzaju ( na przykład „osoba” ) lub odwoływać się do obu rodzajów („ jego/jej”). (...) Wyraźną ewolucję w kierunku oczyszczenia języka z seksizmu można zauważyć , porównując, z jednej strony, Europejską Konwencje Praw Człowieka , a z drugiej strony - Kartę Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Dla przykładu, zamiast systematycznie używanego w Konwencji zaimka „jego”, w Karcie stosuje się zaimki „jego” lub „jej”. (...)

"U źródeł niedoreprezentacji kobiet leży wiele czynników natury historycznej, kulturowej, socjologiczo-ekonomicznej takich jak wizerunek kobiet w mediach, wykorzystanie seksistowskiego języka, lecz również czynniki natury politycznej - jak kryteria selekcji i procesy zachodzące w partiach politycznych opierających się na wartościach męskich. Tradycyjny podział ról kobiet i mężczyzn stanowi dodatkową przeszkodę, ponieważ przekazywane wzorce są nie tylko integrowane przez jednostki, lecz również nakładają się na organizację społeczeństwa."